Mirditë

Mirë se vini në rrjetfaqen MIRDITA.COM
Përmbajtja e hasur këtu, mund të shfletohet lirshëm.
Për të shkruar dhe marrë pjesë në diskutime, duhet të keni një llogari dhe të identifikoheni.
Shpresojmë që prania juaj, të ndikojë në përmirësimin dhe pasurimin e faqes.
Krijoni një llogari

Munella

Anetar Fillestar
15 Qershor 2014
110
1
18
Mirditë

Trashëgimtare e Pirustëve
Za i zogut, vaji bylbylit, klithmë Shqiponje, rreze e dillit
Emblemë e Arbnit, bijë e Palit dhe e Lekës
Anmiqtë e pathyshëm t’çuen te gryka e dekës
Por s’mund të përkulën e krytë s’mud ta ulën.

Ti zojë e vorfun e veshun me lecka
Ti nanë e dashtun sa edhe ZOJA E BEKUME
E ndodhun prej shekujsh n’për male, gurë e kreshta
Atëherë kur t’mungonte buka e gatume
Ti me rrajtë e lisave ushqeheshe
E n’mungesë të rrajve, ushqeheshe edhe me gurë
E prej atyne gurëve shndërroheshe në mur
Dhe mur qëndrove e kurrë s’u nënshtrove.

N’mes yllit e gjysëm hanës dhe arit të brishtë
Ti sgjodhe kalvarin e T’LUMIN JEZU KRISHT
Dhe me Kryq n’krah nëpër shekuj kalove
Si Krishti jetove.
Dhe anmiqtë e tërbumë në Kryq të gozhduen
E n’vorr të l’shuen e me rrasë të mbuluen
Dhe menduen se vdiqe.
Dhe menduen se s’je ma n’ato male

Por mbas gjithë atyne shekujve të qëndrimit
Mbas gjithë atyne viteve të burgjeve e salvimit
Nji ushtimë u ndi prej mesit Berlinit
Që e dridhi tokën e gjithë rruzullimit
Ti rrasën e largove dhe bashkë me ushtimën
Ashtu si edhe Krishti, u ngrite drejtë qillit.

Dhe e ringjallun qëndron kurrë ma mos me vdekë
Sa t’ketë tokë e qillë, sa t’ketë dritë e jetë
Sa t’ketë fushë e male, sa t’ketë gurë e zalle
Do t’qëndrosh krenare si emblemë SHQIPTARE
Do t’qëndrosh krenare bijë e Dukagjinit
Kështjellë e pamoshtun mbrojtse e
krishtenimit.
 

Miri

Anëtar drejtues
2 Korrik 2012
247
2
864
Kjo poezi edhe pse e pasur, më pëlqen sidomos nisja, zhvillimi dhe përfundimi i saj pasi janë thurur shumë mirë njëra me tjetrën.